Jesteś obserwowany.
Rząd ma tajny system.
Maszynę, która codziennie cię szpieguje.
Wiem, bo sam ją zbudowałem.
Zaprojektowałem ją, by wykrywała akty terroru,
lecz ona widzi wszystko.
Brutalne zbrodnie z udziałem zwykłych ludzi.
Takich jak ty.
Rząd uznał te przestępstwa za nieistotne.
Nic by nie zrobili, więc postanowiłem sam się tym zająć.
Lecz potrzebowałem partnera.
Kogoś, kogo umiejętności mogą im zapobiec.
Ścigani przez władze, działamy w tajemnicy.
Nigdy nas nie znajdziesz.
Lecz jeśli wyskoczy twój numer, nieważne, czy jesteś ofiarą, czy sprawcą,
my znajdziemy ciebie.
.:: GrupaHatak.pl ::. >> Release24.pl <<
Person of Interest [1x23] Firewall
Tłumaczenie: k-rol Korekta: moniuska
Niech zgadnę, muszę odwołać kolację.
Nasz wspólny przyjaciel potrzebuje pomocy.
Jest w śródmieściu.
Przyjadę, jak tylko skończę tutaj.
Nie chcę być niegrzeczny, ale to nagły wypadek.
Potrzebujemy pani natychmiast.
- Musi pani jechać ze mną. - Ale mam sprawę...
Już nie.
Wierzę, że wszyscy przestępcy, nieważne jak sprytni,
w końcu sami się potykają.
Powie mi pan, o co chodzi?
O mężczyznę w garniturze. Mamy go.
Dzień dobry, Finch.
Panie Reese. Co pan porabiał?
- Korumpowałem det. Fusco. - To jeszcze w ogóle konieczne?
Zachęcam go, by wykazał się ambicją
i wspinał się w hierarchii HR.
To będzie musiało zaczekać. Mamy nowy numer.
Caroline Turing.
Dużo ładniejsza niż Fusco.
I dużo bardziej tajemnicza.
Jej profil w sieci jest starannie zarządzany.
- Ma coś do ukrycia? - Zapewne niejedno.
Jest psychologiem.
Ustaliłem, że specjalizuje się w klientach z górnej półki.
Tacy nalegają na dyskrecję.
Będę kopał dalej, a pan niech spróbuje
zlokalizować źródło zagrożenia.
Sama może nim być, Finch.
To na pewno też pan rozpracuje.
Podwójną macchiato.
Tak, Lionel?
Mam się spotkać z kilkoma ważniakami z HR.
Jestem zachwycony.
Myślałem, że zechcesz tam być.
- Moglibyśmy załatwić drani. - Wszystko w swoim czasie.
To ja żyje w stresie.
Do tego Carter podejrzliwie mi się przygląda.
Musimy to zakończyć.
I zakończymy. Gdy ja tak powiem.
Póki co sprawdź kogoś innego.
Caroline Turing. Przesyłam zdjęcie.
Oddzwoń, gdy będziesz coś miał.
Myślisz, że cię nie rozumiem?
Owszem.
Dajesz mi sygnały i wkładasz mi w usta słowa.
Martwi mnie to, co już ci wyznałem.
Uzgodniliśmy, że żadnych notatek.
Tak.
Wybacz, taki nawyk.
Gdyby ktoś usłyszał, co ci powiedziałem,
byłby spory problem, jasne?
Dla kogo, Hans?
- Ciebie czy mnie? - Dla nas obojga.
Teraz rozumiesz?
Radny Larsson,
detektyw Romano, kapitan Lewis.
To det. Fusco.
Podobno masz brudne paluszki, Fusco.
Ja słyszałem, że jest umoczony po uszy.
Radny i prokurator okręgowy nie będą dłużej tolerować
nadużywania władzy przez policjantów.
Co masz na swoją obronę?
Nie wiem.
- Nie czujesz konwenansów. - Co jest na wykazie?
Mamy zlecenie.
Bogacz z problemem. Musi zniknąć.
Sami wybierzcie metodę.
Jedynym warunkiem jest szybkość.
Wybierzesz strzelca, Simmons?
Mam porządnych chłopaków.
Fusco w razie pytań będzie odwracał uwagę wydziału zabójstw.
Jeśli mam się kimś zająć, muszę znać nazwiska.
Nie musisz.
Pytanie, czy ufamy bogaczowi?
Ja ufam jego forsie. Jest już w depozycie.
Zaliczka na poczet wydatków.
Przykro mi, ale żebym mogła ci pomóc,
musisz mi ufać.
Najwyraźniej jest inaczej. Przepiszę cię do innego terapeuty.
- Zwalniasz mnie? - Nie, przyznaję się do porażki.
Sama siebie zwalniam.
Żeby rozwiązać swoje problemy, musisz być w stanie mówić swobodnie.
Słuchasz tego, Finch?
Zdaje się, że niektórzy pacjenci pani Turing są nieco... przylepni.
Otworzyłem się przed tobą.
Wierz mi, że ci w ten sposób pomagam.
- Co znowu? - Też się cieszę, że cię słyszę.
Poznałem krąg wewnętrzny HR.
Chodziło o uściski rąk i sączenie whisky?
Nie, to poważna sprawa.
HR zajmuje się morderstwami na zlecenie.
- Znasz cel? - Ty też.
To ta terapeutka, którą miałem sprawdzić.
Za 48 godzin będzie trupem.
W termostacie jest kamera z czujnikiem ruchu.
Wychwyci twarz każdego pacjenta, wchodzącego lub wychodzącego z gabinetu.
Z miejsca zidentyfikujemy bardziej wpływowych z nich.
Zapewne jeden z nich zlecił HR uciszenie jej.
Pytanie który?
Póki się nie dowiemy, będę się trzymał jak najbliżej Turing.
Zgadzam się.
Czas popracować nad swoimi problemami, panie Reese.
Problemami?
Czym się pan zajmuje, panie...
Rooney.
Jestem konsultantem. To skomplikowane.
Nic ważnego.
Nie jestem taka pewna.
Dla moich pacjentów interesy to często sprawa osobista.
Powiedziano mi, że mogę liczyć na pani dyskrecję.
Moi klienci cenią sobie prywatność.
Szanuję to i będę jej chronić za wszelką cenę.
Takie kobiety lubię.
Dlaczego szuka pan terapii?
Zasunie pani rolety?
Jeśli to pana uspokoi.
- Napije się pan czegoś? - Wystarczy woda.
Wygląda na jej terminarz, ale są jedynie inicjały pacjentów.
Przezorna kobieta.
Ma pani coś o finansach radnego Larssona?
W tym tygodniu podpisał depozyt w banku na pół miliona.
Niezła sumka jak na pracownika publicznego.
Wiemy, skąd pochodzą?
Z rachunku depozytowego w tym samym banku
wypłacono tego dnia identyczną kwotę.
Proszę przesłać numer referencyjny tego konta.
W co się wmieszał szanowny radny?
Morderstwo na zlecenie. HR rozszerza działalność.
Będziemy w kontakcie.
Co postrzega pan jako cel?
- Cel? - Powód wizyty.
- Wydaje się pan poruszony. - Dlaczego tak pani twierdzi?
Język ciała, zasłanianie rolet.
Nie lubi pan okien? Czego się pan boi?
Zabawne, chciałem zapytać o to samo.
Ja?
Pod biurkiem ma pani przycisk alarmowy.
Nowy nabytek? Czy kogoś się pani obawia?
Jest pan bardzo spostrzegawczy,
przesadnie czujny i świadomy otoczenia.
Twierdzi pani, że jestem paranoikiem.
Tak pan myśli? Bo ja mówiłam o czymś innym.
Były żołnierz?
Ostrożnie, panie Reese.
- To takie oczywiste? - Troszkę.
Sposób, w jaki pan wszedł i jak usiadł pan twarzą do drzwi...
Postrzega pan świat inaczej niż większość ludzi.
Zagrożenie czai się za każdym rogiem.
Czuje pan potrzebę ochraniania ludzi?
- Ratowania ich? - Proszę mądrze dobierać słowa.
Nikt nie może odkryć, co robimy.
Udało mi się odczytać dane z konta, z którego opłacany jest HR.
- Pytanie, kto ich zatrudnił? - Nie da się tego ustalić.
Pieniądze pochodzą z wielu punktów wpłat
na całym świecie.
Saldo konta to pięć milionów.
Sporo.
Ktoś z potężnymi zasobami chce śmierci Caroline Turing.
Stara znajoma pomoże nam dowiedzieć się kto.
Jest urocza.
Cześć, Zoe.
Fajnie, że korzystasz z pomocy, ale na świecie nie ma żywej kobiety,
która mogłaby cię uleczyć.
Caroline Turing. Znasz?
Nie, ale to było do przewidzenia.
Mężczyźni zwykle zwierzają się barmanom i psychoterapeutkom.
To łatwiejsze niż rozmowa z żoną.
- Ci ludzie cenią sobie dyskrecję. - Znasz któregoś z pacjentów?
Kilku.
Imponująca grupa.
Zawęziłam do tych trzech.
Hans Friedrickson, prawnik, który jej groził.
Ponoć wyjechał służbowo.
Albo opuścił miasto, żeby zapewnić sobie alibi.
Pacjent numer dwa to bankier Terrance Baxter.
Krążą plotki, że jest podejrzany o udział w systemie argentyńskim.
A to David Sarkesian, ważny miejski urzędnik.
Rzekomo sypia ze stażystką.
Nasz terapeutka siedzi na beczce prochu z sekretami.
Można się na tym obłowić, jeśli się to dobrze rozegra.
Albo zginąć, jeśli źle.
Cel pracuje w śródmieściu.
Często późno wychodzi z gabinetu.
Zawsze idzie tą samą drogą.
Osiem przecznic do metra na Fulton Street.
Ciemna strefa jest przy Pearl Street.
Żadnych kamer i witryn sklepowych, a do tego mały ruch.
Gdy skręca za róg, znika z radarów.
To twoja szansa. Upozoruj nieudany napad.
Torebka znaleziona w koszu w Alphabet City,
narzędzia zbrodni nie wyłowią z East River.
- Bułka z masłem. - Wchodzimy.
Idzie w twoją stronę.
Witam, pani doktor.
Co tu robisz?
Kiepska noc na spacer.
To nie jest w porządku. Śledziłeś mnie?
Może wezwę taksówkę?
Do tego zmierzałam podczas dzisiejszej sesji.
Myślisz, że na każdym kroku coś się czai, ale to nieprawda.
Nie ma tu żadnego straszydła.
Nie jesteś już za granicą.
Wracam tędy co wieczór. Tam jest moja stacja metra.
Wszystko gra.
Jestem bezpieczna.
Idź do domu.
Spróbuj się przespać.
Zobaczymy się jutro.
Idziemy.
Róg Fulton Street i Pearl.
Jedzie tam już kilka radiowozów.
Kim oni byli i dlaczego do ciebie strzelali?
- Bo stałem przed tobą. - Chcą mnie zabić?
- Nie. - Dlaczego?
To gliniarze nas ścigają.
Nie wiadomo, czy z nimi nie współpracują.
To ja. Zająłeś się terapeutką?
Jeszcze nie.
Pięciu ludzi nie potrafi sobie poradzić z kobietą?
Zjawił się jakiś gość.
Postrzelił Mandela w nogi.
Niech zgadnę. Dryblas w garniturze.
- Przyjrzała się wam? - Tak.
To dla ciebie zła nowina.
Jak tego nie uprzątniesz,
nie będziemy ryzykować, że zostaniesz świadkiem koronnym.
Zabij ich, albo ja zabiję ciebie.
- Co tu robimy? - Musimy się gdzieś ukryć.
Prosimy pokój.
Został nam tylko apartament dla nowożeńców za 3000$ za noc.
Bierzemy.
W okolicy roi się od gliniarzy.
Do rana przyczaimy się w hotelu.
Opracuję dla was trasę ucieczki.
Dziękuję. Jesteśmy w trudnym położeniu.
Świetnie, teraz słyszysz głosy.
Nie do końca. To mój przyjaciel.
Bardzo zaradny.
Niech zgadnę, muszę odwołać kolację.
Nasz wspólny przyjaciel potrzebuje pomocy.
Jest w śródmieściu.
Przyjadę, jak tylko skończę tutaj.
Nie chcę być niegrzeczny, ale to nagły wypadek.
Potrzebujemy pani natychmiast.
- Musi pani jechać ze mną. - Ale mam sprawę...
Już nie.
Nie rozumiem. Kto chciałby mnie zabić?
Liczyłem, że ty mi to powiesz.
Ten ktoś ma środki i pieniądze, żeby zatrudnić zabójców.
- Któryś pacjent przychodzi ci do głowy? - Wszyscy.
Można ich odwołać tylko poznając zleceniodawcę.
Nie mogę myśleć.
Nie mogę się ruszać.
Więc to się czuje w przypływie paniki.
Zjedz czekoladki.
Pomogą obniżyć poziom adrenaliny?
Nie, ale są smaczne.
Kim ty jesteś, do diabła?
Powiedzmy, że oboje pomagamy ludziom uporać się z problemami.
Ja robię to nieco bardziej bezpośrednio.
Obiecuję...
Powiem ci, gdy będzie pora panikować.
Carter, to det. Sagan.
Zademonstrujesz pani, czym się zajmujesz?
To nagranie sprzed 90 minut.
Zgłoszono strzały.
Potem uciekał z tą młodą kobietą.
Sądzimy, że jest zakładniczką. Później ich zgubiliśmy.
Ale jesteśmy pewni, że są w promieniu sześciu przecznic.
Tak się składa, że to najbardziej monitorowany rejon na świecie.
Teraz to federalna obława.
Jestem zaskoczona, że cię tu widzę, Fusco.
Wiesz, że lubię być tam, gdzie coś się dzieje.
- Nic ci nie jest? - Już mi lepiej.
Potrzebujemy pomocy, Finch.
HR jakoś nas znaleźli.
Za jakieś trzy minuty znajdą nasz pokój.
Więc schodzenie na dół nie wchodzi w grę.
Sprawdzę to.
Chyba coś znalazłem.
Poprzedni lokator penthouse'a siedzi za uchylanie się od podatków,
ale skarbówka jeszcze wszystkiego nie zajęła.
Do rzeczy, Haroldzie.
Radzi pan sobie z kradzieżą aut. A jak z helikopterami?
Dawno nie latałem.
Mogłem co nieco zapomnieć.
Pozytywne jest to, że jeśli pan nie pamięta,
to będzie krótki upadek.
Czekaj, cofnij.
To oni.
Powiadom naszych, żeby jechali do tego hotelu.
Z całym szacunkiem, ale policja niech się w to nie miesza.
- Wyślij nasze oddziały. - Tak jest.
Na schody.
Ratując mnie odbijasz sobie, że wcześniej kogoś nie ocaliłeś?
Myślałem, że skończyliśmy terapię.
Rozmowa o twoich problemach odwraca moją uwagę.
Kto powiedział, że mam problemy?
Przyjmuję to za odpowiedź twierdzącą.
Czekaj.
- Brzmi jak helikopter. - Nie tego chcemy?
Z tym że go jeszcze nie ukradłem.
Za mną. Zmiana planów.
Miałeś powiedzieć, kiedy mam panikować.
To chyba ta chwila.
Przełączam obraz z kamer w hotelu za trzy, dwa, jeden.
Przeczesać każde piętro. Chcę go żywego.
Kto to był?
- FBI. - Też chcą mnie zabić?
- W zasadzie to chcą dopaść mnie. - Co?
- Finch, potrzebuję pomocy. - Pracuję nad tym.
Udajcie się do windy towarowej w płn.-zach. rogu budynku
i zjedźcie na parking na poziom -4.
Jest tam stary tunel serwisowy,
wiodący do starej oczyszczalni wody w porcie.
Odbiorę was stamtąd.
SĄ NA 45 PIĘTRZE I POTRZEBUJĄ PANI POMOCY
ZAWRÓĆ NATYCHMIAST
Chodź.
IDŹ.
Moi ludzie są blisko, ale pojawiły się komplikacje.
- Są tam federalni. - Nie szukają Turing.
Chcą strzelca.
Załatwimy oboje.
Niby jak, mając na karku FBI?
Nasza wtyczka powie nam, gdzie są i zajmie się kamerami.
Federalni myślą, że Turing jest jego zakładniczką.
Gość to jakiś świr, który służył w służbach specjalnych.
Zrobi wszystko, żeby uniknąć schwytania.
Przyniosłeś sprzęt?
Wystarczy, żeby zrobić dziurę aż do Chin.
Osaczymy go i wysadzimy całe piętro.
Niech wygląda, jakby sam to zrobił.
Chodźmy nabałaganić.
Panno Morgan, udało się pani odkryć,
kto wynajął HR do zabicia Turing?
Jeszcze nie, ale namierzyłam asystenta Hansa Friedricksona.
Okazuje się, że naprawdę wyjechał.
Więc kim był mężczyzna, który groził Turing?
Niedługo się dowiem.
- Musimy porozmawiać. - Nie ma sprawy.
Sprawdziłam twoją komórkę.
Jest problem, Hans.
Jest zarejestrowana na jakiegoś typka spod ciemnej gwiazdy, Jimmy'ego White'a.
Oszust, siedział kilka miesięcy w więzieniu o złagodzonym rygorze.
Ale podawanie się za prokuratora?
To pewnie nie twoje najlepsze zagranie.
To była fucha na zlecenie.
Zmusili mnie, żebym udawał Hansa
i pogroził jakieś terapeutce.
- Kto? - Nie wiem.
Przysięgam.
Całość była dogadana przez e-mail.
Szantażowali mnie.
Wiedzieli o wszystkim.
- Dotarliśmy do windy. - Cieszę się.
Skontaktuję się, gdy będę na miejscu.
Panno Morgan, jesteśmy bliżej zidentyfikowania zleceniodawcy?
Nie, ale coś tu poważnie nie gra.
Ktoś zapłacił Hansowi, żeby został pacjentem Turing.
Wracam do jej biura. Może wygrzebię coś jeszcze.
Bądź ostrożny, Haroldzie.
Nie chciałabym, żeby coś się stało naszemu przyjacielowi.
Są w windzie towarowej. Odetniecie ich na 25 piętrze.
HR NA 25... WYSIADAJCIE.
- Co robimy? - Są piętro niżej.
Ci, którzy chcą zabić ciebie czy mnie?
Otwórz panel przeciwpożarowy.
Zrób spięcie, aż zapali się kontrolka przeciążenia.
Wtedy możemy ominąć niższe piętro.
Zatrzymali się na 26.
Podłóżcie ładunki na klatce i pozbądźcie się ich.
Jazda.
- Jestem ci winna przeprosiny. - Jak to?
Zdiagnozowałam cię jako paranoika.
Bycie paranoikiem nie oznacza, że nie próbują cię zabić.
Nie mogę znaleźć właściwego przewodu.
Nie działa.
Mam go.
Niech oddziały z 27 piętra zejdą tam klatką B.
Tak jest.
FBI się zbliża.
- Jak sytuacja? - Jesteśmy gotowi, szefie.
Ruszacie na mój znak.
IDĄ PO CIEBIE
Kończy nam się czas.
Trzymaj się za mną, a ja zatrzymam ich jak najdłużej.
Przygotujcie się.
Jest uzbrojony, ale jeśli się da, weźcie go żywcem, jasne?
Dam wam sygnał.
Na twój znak, Simmons.
Pięć...
Mamy tu mały zgryz, Haroldzie.
Cztery...
Obyś miał jeszcze jakieś asy w rękawie.
Jeden czy dwa.
Trzy...
Dwa...
Ruszajcie.
Do dzieła.
- Słyszycie? - Simmons?
Wkraczajcie.
Dalej, zgubicie ich.
- Co jest grane? - Padła łączność.
- Która? - Wszystkie.
Linia padła.
Udało się.
Co się dzieje?
Wysiadły przekaźniki na południe od Canal Street.
DBK w nagłym wypadku mogło przejąć kontrolę nad siecią komórkową.
Ktoś się włamał i to zrobił.
Wieże są na białej liście.
Mogą ich użyć tylko zatwierdzone numery.
- W tym wypadku tylko jeden. - Czyj?
Mam nadzieję, że nadal mnie pan słyszy.
Muszę przyznać, że współpracujemy już jakiś czas,
ale nie przestajesz mnie zadziwiać.
I vice versa.
Powinien mieć pan teraz przewagę.
Połącz się z oddziałem przez naziemną linię, do cholery!
Co on robi?
Idziemy na dół.
Dzięki za pomoc, Carter.
Ktoś przekazuje HR, gdzie jesteście.
Zajmę się tym.
Na Pearl Street nie ma mundurowych.
Możesz ich tamtędy przemycić.
- Co jest, Carter? - Rozłącz się i oddaj telefon.
Wyłaź stamtąd.
- Co to za nieporozumienie? - Rozumiem doskonale.
Pracujesz dla HR.
- Z kim rozmawiałeś? - Nie twoja sprawa.
- Co niby robisz? - Kierujesz HR.
Jesteś ich oczami i uszami.
Pracuję pod przykrywką w HR.
Dla federalnych, Wewnętrznego? Pokaż jakieś dokumenty.
To nic oficjalnego.
Popełniłem kilka poważnych błędów.
Ale teraz jest inaczej.
Pomagam ludziom. Musisz mi zaufać.
Chcę odpowiedzi.
- Facet w garniturze. - Co?
Ten, którego ścigałaś.
Wiem, że to zabrzmi zwariowanie,
ale oni wiedzą, kiedy ktoś ma kłopoty.
On i jeszcze jeden facet pomagają im.
- Ja czasami też. - Opisz tego drugiego.
Jest niczym profesor. Nosi okulary i ma wyszukane słownictwo.
To z nim rozmawiałem, kiedy przyszłaś.
Musisz mi coś wyjaśnić, Finch.
Witajcie.
Rozumiem, że macie pytania, ale czasu mamy niewiele.
Jadę do śródmieścia pomóc przyjacielowi.
Radzę wam zrobić to samo.
John z pewnością będzie was potrzebował.
A to sukinsyn.
Jeśli nie ty jesteś wtyką, to kto?
Wiem kto.
Znam każdego, kto jest w HR.
Gdy tu skończymy, załatwimy wszystkich.
Co teraz?
Tunelem wyjdziemy poza blokady.
Spotka się tam z nami mój przyjaciel.
Zaczekaj.
Panie Reese, jestem na miejscu.
Tunel prowadzi do oczyszczalni wody przy rzece.
Idź dopóki nie spotkasz mojego przyjaciela.
- Zatrzymam ich. - Dziękuję, John.
Turing idzie do ciebie.
Ja się trochę spóźnię.
Zabiorę ją w bezpieczne miejsce i wrócę po ciebie.
Harold Finch, jak mniemam.
Trudno cię znaleźć.
- Nie wiem, kim... - Daruj sobie.
Poznaliśmy się.
Nathan przedstawił cię jako swojego informatyka.
Zawsze miał talent do niedopowiedzeń.
- Czego chcesz, Alicio? - Niczego skomplikowanego.
Stworzyłeś boga.
Pomożesz mi go wyłączyć.
Chyba zaraz skończy ci się czas.
Zaraz.
Wsiadaj!
Do samochodu!
Nim twoja maszyna zabiła Nathana,
widziałam, że coś go gryzło.
Etyczność tego, co zbudował.
Myślałam, że zmagał się przez to sam ze sobą.
Ale on zmagał się z tobą.
On wiedział, prawda?
O aroganckej dumie stworzenia czegoś tak potężnego jak ta maszyna.
Czuję ją teraz.
Obserwuje nas i podsłuchuje.
Nie da się przed nią ukryć.
Jestem zmęczona uciekaniem.
Popełniłem pewne błędy.
Ale stworzenie maszyny nim nie jest.
Nie uciekałaś przed nią i to nie ona zabiła Nathana.
Uciekasz przed ludźmi.
Przed tymi, którym oboje zaufaliśmy.
Masz rację.
I masz szczęście, że pierwsza cię znalazłam.
Czemu nie powiedziałeś, że oboje dla ciebie pracujemy?
- Żeby was chronić. - O mało nas nie zabiłeś!
Jak mamy ci ufać, skoro ty nie ufasz nam?
Zaufanie to skomplikowana sprawa.
Siedzę w radiowozie z gliną, który usiłował mnie zabić
i policjantką, która pół roku próbowała mnie przyskrzynić.
Więc wybaczcie, że postępuję ostrożnie.
Zwolnij, Carter.
Przecież oni wiedzą, że grozi im dożywocie.
Zabiją każdego, kto wejdzie im w drogę.
Zajmę się tym.
Zaufaj mi.
Powinniśmy kiedyś wyskoczyć razem na drinka.
Ja stawiam.
Wiesz, co by ci zrobiła niewłaściwa osoba, gdyby wiedziała, że masz dostęp?
Jaki chaos by to wywołało?
Zdefiniuj niewłaściwą osobę.
Byłaś skłonna opłacić skorumpowanych policjantów,
aby wzięli na cel niewinną kobietę, co miało mnie wywabić.
- O czym ty mówisz? - Wiesz, jak działa maszyna.
Wiesz o nieistotnej liście.
Wiedziałaś, że wyśle nam jej nazwisko, jeśli ją narazisz.
Nieistotnej liście?
Nie musiałam cię zwabiać w pułapkę.
Śledziłam cię od tygodni.
Myślałam, że nigdy się nie zamknie.
Miło cię wreszcie poznać, Haroldzie.
Możesz mnie nazywać Root.
Wrobiono cię, John.
Turing nie jest tym, kim myśleliśmy.
- Jak to? - Jej gabinet i życie to ściema.
Widziałam przelewy z konta depozytowego.
Sama opłaciła HR.
Złożyła na siebie zlecenie.
Musiała się dowiedzieć, jak działacie.
Że pojawicie się, gdy będzie w niebezpieczeństwie.
Chciała was wyciągnąć.
Nie mnie szukała, tylko jego.
Sama wynajęłaś HR.
Zaryzykowałaś własnym życiem, żeby mnie odnaleźć?
Byłam raz na szkoleniu w korporacji.
Szantażowałam ich dyrektora generalnego.
Było tam ćwiczenie o nazwie "upadek zaufania".
Zamyka się oczy i upada...
Czekając, aż ktoś cię złapie.
Wiedziałam, że mnie nie zawiedziecie.
Mamy tyle do omówienia, Haroldzie.
Jest w niebezpieczeństwie, bo pracował dla ciebie.
Pomożesz mi go odzyskać.
.:: GrupaHatak.pl ::. >> Release24.pl <<
.:: ::.